Elselien is ontzettend slaperig. Bij momenten lijkt ze wel gedrogeerd. Als je haar iets vraagt, moet je er op letten dat je haar aandacht hebt en zelfs dan komt haar reactie vertraagd. Ze valt in slaap tijdens haar favoriete Tv-programma’s, zelfs midden op de dag. Soms spreekt ze met een dikke tong en gisteren zag ze mij op een bepaald moment dubbel. Dit was genoeg om weer even de alarmbellen te laten afgaan bij een paar dokters. Eerst kwam de neuroloog op bezoek en nadien zagen we eindelijk ook de uroloog nog eens. Ze zijn tot de vaststelling gekomen dat haar vreemde gedrag waarschijnlijk door de medicatie voor de blaas komt. In normale (daar gaan we weer!) gevallen geeft dit als bij werking een verhoogde bloeddruk, zenuwachtig gedrag, minder slaap, roodheid, maar zoals te verwachten is, vertoont de dochter de tegenovergestelde symptomen, bijwerkingen die je “normaal gezien” enkel bij volwassenen ziet. Het medicijn is dus voorlopig gestopt en nu is het afwachten of ze weer een beetje normaler zal beginnen doen.
De bloedkweken zijn trouwens nog steeds allemaal negatief, de zee komt dus weer een stukje dichterbij.
En de kaartjes? Die blijven komen. Ze zit al aan een net geen 200 kaartjes. Dokter De Neyer heeft beloofd dat het er zeker 200 zullen worden. Hij ging eens een paar mensen aanspreken. Ik ben benieuwd en Elselien vind het heel spannend. Ze vindt het super dat er zoveel omhoog hangen en vooral ook de reacties van iedereen die op haar kamer komt, zijn fijn. De kaartjes zorgen er voor dat mensen langer binnen blijven om eens een babbeltje te doen en dat laat de dag steeds een beetje korter lijken.
