gemis

Mijn lieve meisje,

Een half jaar stilte.  Zes maanden leegte. Honderd drieëntachtig dagen bodemloos verdriet. 

Vandaag, kwam je ook thuis op jouw favoriete plekje. Kort na de middag reden je vake en ik de lange rit naar De Panne om een paar van jouw spullen te gaan afgeven. Een onwezenlijke rit zo zonder jou. We werden daar omhelsd, we mochten ons warmen aan zoveel lieve mensen. We konden ons verhaal doen. Herinneringen werden opgehaald, een traan zocht soms zijn weg, maar we glimlachten en lachten ook. We voelden ons welkom, nog steeds, nog altijd en dat deed zoveel deugd. In de tuin waar je elke vogel herkende en zowat elke bloem honderd keer fotografeerde, lieten we een vlindersteentje achter. 

Nu zit ik op een bank en denk terug aan die onwezenlijke week, zes maanden geleden, van loslaten en afscheid nemen. Het waren toen de kortste en donkerste dagen van het jaar. Twee seizoenen later zijn de dagen lang. Ik kijk uit over zee en wacht tot de zon zal ondergaan. Ik kijk uit over zee en wacht op niets.

Ik kijk gewoon uit over zee en ik mis je, elke dag wat meer, elke dag wat harder.

7 gedachten over “gemis”

  1. Ik weet het, verdriet kan hard zijn en heel veel pijn doen maar warm je een beetje op aan de warmte van vele mensen rondom jullie die meevoelen en ook een traantje laten omdat ze die lieve Elselien missen. Dikke knuffel ❤️

  2. Wat een onmetelijk verdriet… onmenselijk zwaar om dragen… onwezenlijk groot gemis… teken van onmetelijke en eeuwige liefde… Dikke knuffel 💙🩵🫶

  3. Als ik dit lees overvalt me een gevoel van verdriet, verlies, leegte…maar ik kan in geen honderd jaar denken hoe het voor jullie voelt.
    We denken veel aan jullie ❤

  4. Woorden schieten te kort….. voel intens met je mee… met je verhaal wat je beleeft iedere moment van de dag en dag in dag uit en verdrietige en mooie momenten en herinneringen en intens
    het gemis…..🧸🧸Een Dikke zachte knuffel.🧸🧸
    Vind het ontzettend Jammer dat ik jullie tweeën nooit heb kunnen ontmoeten.
    Hopelijk ontmoet ik jouw keer.

    Groetjes,
    Monique
    Uit Heerlen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *