Categoriearchief: Zee

Zomer

De zomerzon schijnt ongenadig op het zand, de zeebries is vandaag zelf op vakantie. Onder een strakblauwe hemel zit onze prinses op haar handdoek en laat het zand tussen haar vingers wegglippen. Ze geniet en wij genieten mee. 

Een paar weken geleden kregen we via Koester het aanbod om een weekje naar Koksijde te gaan. Dat sloegen we natuurlijk niet af en gepakt en gezakt vertrokken we vorige vrijdag benieuwd naar dit onbekende plekje. We kregen er geen spijt van. Zicht op zee en duinen, prachtig weer (op 1 regenbuitje na) en een ongelooflijk mooi appartement maakten er iets ongelooflijk van.  We flaneerden (met mondmasker welliswaar) over de dijk, aten ijsjes, maakten een boottocht met de Seastar en zagen zeehonden. Op de luchtmachtbasis van Koksijde hief een sterke soldaat samen met een even sterke echtgenoot onze held in de seaking.   Drie keer huurden we zelfs een strandrolstoel. Zo een gevaarte met enorme banden. Op de dijk rijdt dat ding voor geen meter, maar op het zand manouvreerde hij eigenlijk verrassend vlot. Onze held liet haar tenen in zee bengelen en straalde even hard als de zon. 

Als klap op de vuurpijl regelde de schepen van toerisme nog een ontmoeting met de helden. Het werd voor twee van hen een blij weerzien en ons meisje was dolgelukkig met de foto’s.

We zijn weer thuis. Een hoofd vol verhalen en een valies vol was brachten we mee. En wij dromen er van om terug te keren.

Avond

De zon kust de zee goede nacht en verdwijnt langzaam achter de horizon onder een golvend deken van schuimkoppen. Ik zit met mijn rug naar de wind en kijk het stuivende zand achterna. Meeuwen hangen roerloos in de lucht en wachten schijnbaar op niets. Nog één andere wandelaar loopt in de verte over het strand, het geblaf van zijn hond klinkt nog net boven het klotsen van het water tegen de dijk.  

Ik ben alleen en langzaam rolt een traan uit mijn ooghoek naar beneden. Ik steek het op de wind, misschien was het wel een zandkorrel. Ik sta op , recht mijn schouders en veeg achteloos langs mijn neus. Vooruit, schouders recht, diep inademen. De zeelucht vult mijn longen en ik kom in beweging. Achter mij zakt de zon steeds verder, maar ik weet dat in het vallen van de avond de belofte van een nieuwe dag verscholen zit.

Bijna

Nog even, nog heel even, nog één nacht, nog één middagdut. De valiezen zijn gepakt, de rolstoelen staan in de koffer, de douchestoel is ingeladen, de spelletjes liggen klaar, de medicatie is verzameld. 

Nog even, nog heel even, nog één nacht en weg is ze. Die straffe dochter van ons mag na een dikke zeven weken uitgewuifd worden. Villa Rozerood is weer een flinke stap dichterbij.

Een laatste gesprek, een afsluitende deugddoende babbel, nog even alles controleren. De papieren liggen klaar, morgen wordt er nog eens gebeld met Villa Rozerood om de puntjes op de i te zetten.

Onze held vertrekt na zeven helse weken naar haar geliefde plekje. Nog even, nog heel even en dan…

Strandrolstoelbeurs

Onze jongste dochter is net zoals haar moeke gek op de zee, het strand en de ruimte. Tot voor enkele jaren maakten we nog lange wandelingen met onze superbugggy op het strand en zelfs de duinen werden door ons doorkruist. We sleurden en trokken en wanneer het echt niet meer ging, stapte onze held een stukje tot ze weer wat rust nodig had.  Nu lukt het niet meer. Niet alleen is ons meisje niet meer dat kleine pluimgewichtje van weleer, ze kan ook niet meer even uitstappen en een elektrische rolstoel is ook niet helemaal bestand tegen zand en zout water.  Vorig jaar bezorgde ketnet haar en de rest van Villa Rozerood nog een prachtige dag op het strand, maar dit was jammer genoeg maar eenmalig.

Een tijdje geleden leerde ik echter een heel bevlogen iemand kennen. Ondanks zijn eigen leven dat niet steeds over rozen loopt, zet hij zich voor 200% in voor zijn medemensen. Hij richtte de organisatie 4example op om mensen met verplaatsingsproblemen uit de nood te helpen. Zelf woonachtig in Blankenberge ondervond hij ook hoe moeilijk het voor mensen met een motorische beperking was om op het strand te komen. Een prachtig idee kwam in hem op en de eerste strandrolstoelbeurs in Europa is een feit. Woensdag is Blankenberge de plaats waar het zal gaan gebeuren. Rollators voor op het strand, allerlei types strandrolstoelen, matten om het zachte zand te overbruggen, het zal allemaal te zien en te testen zijn. Zelfs voor randanimatie werd gezorgd.  De datum stond rood omkringd in de agenda, we waren er zo graag bij geweest.

Hopelijk komt er heel wat volk naar dit fantastische initiatief en worden onze stranden weer een beetje toegankelijker