blog

Deze ochtend zat in mijn mailbox het bericht dat de blog niet bereikbaar was.  Ik maakte me nog niet veel zorgen, want dat gebeurt af en toe nog wel eens dat ik er een paar minuten niet op kan.  Vandaag bleek ik er deze namiddag nog niet aan te kunnen en ook deze avond kreeg ik al verontruste telefoontjes van volgers.  Zelf begon ik me toch ook wel af te vragen wat er aan de hand was.  Op die moment besefte ik immers hoeveel die blog voor mij en voor heel wat andere mensen betekent.  Het is een verhaal dat ik nog amper kan reconstrueren.  Het is een tekst waar ik het soms ook moeilijk bij krijg wanneer ik stukken herlees.  Het is een stukje van mijzelf dat ik heb bloot gegeven en dat stukje wil je niet kwijt.  Ook bij de lezers brengt dit verhaal heel wat teweeg.  Mensen leven mee en hopen mee.  Voor sommigen is het bijna een dagelijks ritueel geworden om even te gaan kijken.

In elk geval, hij is terug en hopelijk blijft hij weer voor iedereen bereikbaar.

 

2 gedachten over “blog”

  1. Oef … Ik kijk inderdaad zo goed als dagelijks naar de blog. Het is een levensverhaal dat ik met een lach en een traan lees. Er gaan veel emoties vanuit en zoveel moed en kracht. Het grote verdriet, de angsten en ook de vreugde voor kleine dingen, kliniclowns en ballonnen en lasagna’s
    We leven echt mee en als het minder gaat en alles begint door te wegen sturen we allemaal onze positieve energie uw richting uit.

  2. Ilse ik kon je blog wel lezen maar niet reageren dat is nu weer oke vandaag vele groetjes van Guy en Suzanne

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *