Herinneringen

Vandaag werd afscheid genomen van nonkel F. Grote grote zus kwam een nachtje bij haar kleine zus slapen en daardoor kon ik mee naar de kerk. Toen ik zelf klein/jong/onschuldig was, mocht ik vaak gaan logeren bij mijn twee nichten. We hadden dolle pret op de boerderij, ik mocht daar met de tractor op het veld rijden, plantte bloemkolen en speelde in de schuur. Als dessert konden we zelf onze aardbeien gaan plukken en van de warme chocoladepudding mocht ik het velletje opeten dat één van mijn nichten niet lustte en waar ik gek op was. Nonkel was een man van weinig woorden en toch was hij steeds aanwezig en liet hij al dat jonge geweld zijn gang gaan. Ik groeide op, trouwde en kreeg zelf kinderen. Ondertussen ben ik meer dan drie keer zo oud als tijdens die vakantiedagen op de boerderij, maar ik ben ze nog niet vergeten. Nonkel en tante lieten me onvergetelijke herinneringen maken en daar ben ik nu heel blij mee. Ik hoop dat mijn eigen kinderen later aan een even mooi verleden kunnen terugdenken. 

Een gedachte over “Herinneringen”

  1. Mijn deelneming Ilse!
    t Is droevig als een favoriete nonkel sterft.
    De mooie herinneringen blijf je houden, dat merk je wel.
    Veel sterkte!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *