Categoriearchief: familie

wafels

Een rustige feestdag.  Geen ziekenhuisbezoekjes vandaag.  Niets op het programma, veel rust voor onze held, de echtgenoot speelde met de brandweerharmonie op het kerkhof en ikzelf had tijd om nog een nieuw jasje in elkaar te steken voor onze prinses.  Plots kreeg ik telefoon, een uitnodiging om wafels te gaan eten bij een tante was welgekomen.  Zelfs de grote zussen en broer waren enthousiast.  De wafels smaakten en het was fijn om nog eens wat neven en nichten terug.  Na een tweetal uurtjes was onze prinses haar pijp uit, maar ook zij heeft genoten van de wafels en het gezelschap.

Plannen is moeilijk als je een ziek kind hebt, vaak valt er iets weg of gaat het gewoon niet, maar de onverwachte uitjes kunnen een dag een mooie glans geven.

rustig

De ene dag staat je leven weer even stil en een paar dagen later merk je dat alles toch gewoon verder gaat.  De voorbije dagen waren rustig en toch ook goed gevuld.  Er stonden geen speciale uitstapjes op het programma ook al wil onze prinses zo graag nog eens terug naar de Efteling.  Op dit moment is onze held veel te snel moe voor een daguitstap.

Zaterdagmiddag gingen we samen badkamermeubels kiezen.  Eigenlijk is het bedroevend wat er aan aangepaste badkamermeubelen te vinden is.  Een enorme toonzaal met de prachtigste wastafels en douches, maar de rolstoelwastafels zitten weggestopt op de eerste verdieping waar je zelfs alleen niet mag komen.

Zondag kregen we bezoek van opa en oma uit Antwerpen.  Er was dus tijd voor een potje scrabble en veel bijpraten.  Oma maakte er ook eentje heel gelukkig door een hele koelbox omasoep mee te brengen.  Onze pruts eet niet veel, maar kan wel genieten van wat ze eet.

Vandaag was het dan nog eens ziekenhuistijd.  We hoopten dat de elektronische rolstoel eindelijk af zou zijn, maar jammer genoeg moet er toch nog wat aan geknutseld worden.  Hopelijk lukt het om hem tegen overmorgen klaar te krijgen zodat ze aan zee weer wat mobieler is.  Ze heeft wel haar manuele rolwagen, maar daar kan ze niet zelfstandig mee rijden.  Zo afhankelijk zijn van anderen is moeilijk.

Nu ligt ze alweer in bed naar televisie te kijken.  Na het eten werd ze weer zo misselijk en was ze moe.

Morgen is er weer een nieuwe dag…  Een dag met tijd om te genieten van elkaar en van het mooie weer.

 

vakantieplannen en vier schatten

Vakantie…  De voorbije jaren werd de zomervakantie telkens gekenmerkt door onverwachte tegenvallers.  Elke keer opnieuw moest de dochter opgenomen worden in het ziekenhuis.  De laatste grote vakantie viel zelfs helemaal in het water.  Dit jaar hopen we op beter.  We dromen van een zomer zonder ziekenhuisopnames en onverwachte onderzoeken.  We dromen van een echte vakantie.  Ons weekje Villa Rozerood is geboekt.  Maar wat doen we met die andere acht weken?  Veel mogelijkheden hebben we niet.  Onze held is zo beperkt dat er niet veel leuke uitstapjes en verblijven mogelijk zijn.  Plots kwamen de twee jongste dochters (die vier handen op één buik zijn) met het idee om te logeren in de Efteling.  (of Disneyland volgens de jongste)  Eén dagje Efteling is te lang voor Elselien en wanneer we ons bezoek kunnen spreiden en af en toe wat gaan rusten, zou het al veel haalbaarder zijn.  Alleen jammer dat alles zo duur is.  Meer dan 500 euro voor twee overnachtingen overstijgt toch wel het budget (laat staan voor 4 nachten!).  Dochter nummer 2 wil nu mee sparen om het toch te kunnen doen.  Speciaal voor haar speciale zus.

De zoon bewondert zijn dappere zus trouwens ook.  Dat bleek wel uit een taak voor school.  Ze moesten een voorwerp mee brengen dat hen deed denken aan iemand naar wie ze opkijken.  De echtgenoot is speciaal terug naar Mespelare gereden om nog een korset terug uit de container te vissen.  Daarin plantte de zoon dan een stekje om aan te tonen dat Elselien een overlever is.

De oudste dochter wil ook heel graag meer leren over de verzorging van haar kleine zus.  Zo kunnen moeke en vake eens meer weg en kan zij bij Elselien blijven.  Ze heeft ook al vaak geholpen nu de echtgenoot zo veel tijd in ons huis moet steken.

Eerlijk?  Ik bewonder mijn kinderen alle vier.  Stuk voor stuk zijn ze zo bijzonder.  De echtgenoot en ik hebben het getroffen met onze schatten!