tussen blij en bang

De kogel is door de kerk.  Deze ochtend werd er nog gezegd dat Elselien morgenochtend zou geopereerd worden, maar kort na de middag kwam dokter Laumen samen met de anesthesisten bij Elselien.  Er was besloten dat de operatie zal plaatsvinden op donderdag om 8.00 ’s morgens.  Ze willen immers geen enkel risico nemen en daarom zal er een heel team klaar staan van de allerbeste anesthesisten, een topcardioloog, twee orthopedisten, een neurochirurg en nog een heel team verpleegkundigen.  Ik denk dat ze de grootse operatiezaal hebben vastgelegd.  We kregen ook nieuws over het Amerikamedicijn.  Dit viel tamelijk mee.  Een ampule zou ongeveer 2600 euro kosten.  Het is veel, maar dit zal wel lukken.  De arts denkt trouwens dat we een goede kans maken op terugbetaling.  We zullen er maar op hopen

Ik heb de artsen laten beloven dat Elselien niet mag vertrekken zonder dat ze ons gezien heeft en er is nu zelfs gezegd dat ik mee zou mogen naar het operatiekwartier tot ze helemaal in slaap is.  Dat geeft toch al de geruststelling dat we ze niet allen moeten laten gaan.

Op IZ zijn de artsen wel tevreden over Elselien.  Samen met alle opvolgende artsen is er beslist dat ze Elselien helemaal zullen laten wakker worden en dat ze gaan proberen om haar van de beademing af te halen.  Morgen willen ze dan de intubatiebuis trachten te verwijderen.  De bpap-machine staat klaar voor als ze het toch moeilijk zou hebben, maar ze hebben er een goed oog in.  Ze doet het immers nog steeds veel beter dan je zou verwachten na zo een zware ingreep met levensbedreigende verwikkelingen.

Ik heb aan de kinderkinesist ook ons verhaal van gisteren gedaan.  Hij herkende het en vond het heel erg dat dit was kunnen gebeuren.  Er si nu afgesproken dat wanneer zij nog eens van wacht is, ik haar zal zeggen wat ze mag en kan doen.  Ik mag me daarvoor dan baseren op wat er de dag ervoor gebeurd is.  En wanneer ze toch niet luistert, moet ik er de verpleging bij roepen.  Hopelijk kunnen we onze dappere muis zo verdere angsten besparen.

Wanneer ik hier door de gangen loop of wanneer artsen op bezoek komen op IZ, horen we steeds vertellen dat ze zo geschrokken zijn.  Zo veel personeel, zowel verpleegkundigen als dokters, hebben de voorbije week niet goed geslapen.  Allemaal spreken ze over “hun” Elselientje.  Het is super dat ze allemaal zo betrokken zijn en dit ook uiten tegenover ons.  Het doet zo veel deugd als een verpleegster je gewoon in haar armen neemt om je een knuffel te geven omdat je zo verdomd bang bent.  Je raakt ontroerd van al die fijne gesprekken die je hebt met al wie je tegenkomt.

Zelf zitten we momenteel tussen twee uiterste gevoelens.  Langs de ene kant zijn we heel blij dat onze dochter het relatief goed doet.  Ze moet nog een hele lange weg afleggen en ze is nog lang niet uit de gevarenzone, maar als je ziet waar ze vandaan komt heeft ze al ongelooflijke dingen gepresteerd. Langs de andere kant zijn we ook doodsbang voor wat nog zal komen.  Donderdag moet ze weer onder het mes.  Het zal loodzwaar zijn om haar weer achter te moeten laten, maar toch proberen we er op te vertrouwen dat alles goed komt.  Het is zo dubbel…

 

8 gedachten over “tussen blij en bang”

  1. We hebben vandaag het verhaal van Elselien in de klas verteld en besproken. De kinderen werden er heel stil van, sommigen weenden. Maar we hebben de boodschap ook hoopvol getint. We geloven erin dat Elselien met haar sterke wil, dit alles zal overwinnen. In een spontaan gebed hebben de kinderen hardop of in hun hoofd iets aan Elselien gezegd. Ze voelen zich meer dan ooit verbonden met hun lieve klasgenoot. De brandende kaars is het symbool van nabijheid met haar!

  2. Wat is Elselien een dappere dame .
    Velen kunnen daar nog iets van leren en mama wat ben jij ook super ,… Fijn om te lezen dat je goed word opgevangen want dit is net zo belangrijk ….
    Hou de moed er verder in ,we duimen dat alles goed mag gaan
    Dikke knuffel

    Liefs ,Ann

  3. Hallo,
    Fijn te horen tot het elke dag en stapje in de goede richting gaat. Er brandt hier alle dagen een kaarsje voor Elselien en we hebben er nog een hele voorraad, dus we blijven dit doen. We zullen donderdag onze duimen nog eens extra goed insmeren en mee duimen op een verder goed verloop. Ik volg jullie blog dagelijks en Swa vraagt alle dagen hoe het met Elselien gaat. Het blijft toch wel een beetje zijn oogappel, merk ik. We leven ongelofelijk hard met jullie mee. Jullie zijn zo een fijne mensen met ongelofelijk veel energie.
    Veel liefs en dikke knuffels,
    Katrien en Swa

  4. Ja, die gemengde gevoelens. Heel begrijpelijk. Maar ik voel ook veel moed, hoop en vertrouwen om er donderdag opnieuw voor te gaan. Met zulk een dappere Elselien, met zulk een sterke mama en met zoveel mensen die voor jullie duimen, moet dit wel lukken. Onze kaars brandt nog steeds en in gedachten blijven we met jullie verbonden. Heel veel moed en sterkte! Blijf vertrouwen!

  5. Het is moeilijk om hiervoor de juiste woorden te vinden…
    Jullie zijn zo ongelooflijk sterk, dapper en moedig!
    We blijven bidden en geloven sterk dat alles goed zal komen!
    vele groetjes van Laura aan Elselien!
    Sterkte!
    Katja

  6. Zo goed die warmmenselijkheid. Blij dat jullie je zo goed omringd voelen. Jullie doen dat zo goed. Ik blijf verbonden.

  7. Ik ben blij voor jou dat het al beter gaat!!
    En ik hoop dat ik goed heb gekozen voor jou als cadeau. Op school moest ik bijna Wenen om je ik mis je heel hard !!!! Dikke kuxxxxxxxx Louise

  8. Een top team artsen en verpleegkundigen voor een toppie mie !
    Dat kan en mag niet meer mis gaan. GO GO GO ELSELIEN xx

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.