rustig of toch niet?

Vandaag was het een rustige dag.  Onze meid zorgde er voor dat er geen spannende verrassingen waren en ook de dokter hield het kalm.  Wij waren dus heel blij dat we een dagje mochten bekomen.

Als je aan Elselien echter vraagt of het een rustige dag was, vrees ik dat ze je verontwaardigd zal aankijken.  Voor haar was het een dag van hard werken.  In de eerste plaats omdat ze moet ontwennen van haar zware medicatie.  Daarnaast vraagt de verzorging heel veel tijd.  Ze waren maar liefst anderhalf uur bezig met wassen, haar netjes maken, pleisters wisselen, wondverzorging, ademhalingskiné en mobilisatie van armen en benen zodat de spieren niet verkorten.  De verpleegster wou haar dan nog op haar zij leggen zodat ze zeker geen doorligwonden krijgt.  Dit vond ze helemaal niet leuk, maar ze was toen zo moe dat ze toch wel in slaap is gevallen.  Vlak daarna kwam dan de poetsvrouw nog langs en ondertussen werd de naald van de poortkatheter nog gewisseld.  Ze kreeg ook nog een fleet om haar darmen aan het werk te zetten en ook de lakens werden ververst.  Onze meid had dus in tegenstelling tot ons een heel druk programma.  Nu mocht ze nog naar “thuis” kijken en dan start ook voor haar de nacht.

Ze kreeg vandaag ook fantastisch bezoek.  Een hele delegatie van haar school kwam naar IZ.  Ze was zo blij om haar juf te zien.  Het geschenkje van haar klasgenootjes staat op haar tafeltje, het kaartje hangt omhoog en haar nieuwe knuffeltje heeft ze zelf (met een beetje hulp) uitgepakt om het nadien niet meer los te laten.

Wijzelf slapen nog eens voor het eerst in heel lange tijd samen thuis.  Hopelijk doet het deugd.  Ik heb ze immers met een heel klein hartje achter gelaten.  Op het moment dat je kind je zo keihard nodig heeft, op het moment dat je kind letterlijk een strijd levert op leven en dood, moet je ze achter laten.  Gelukkig kan ik er morgen om negen uur alweer staan, klaar om een nieuwe dag te starten met nieuwe uitdagingen.

 

6 gedachten over “rustig of toch niet?”

  1. Beste Peter en familie,
    Net als Elselien keek ik ook naar “thuis”.
    Zij is nog lang niet thuis en Yvette en Simonneke beleven ook zware tijden. We zijn heel blij dat jullie straffe meid aan de beterhand is. Al is de weg nog lang, ze komt er wel bovenop.
    Jullie moeten ook wel fysisch en mentaal heel moe zijn.
    Veel rust, moed en sterkte wens ik jullie toe.

  2. Hier branden elke avond nog de kaarsjes. En gaan slapen doe ik niet voor ik even gekeken heb of er nieuws is en hoe het met jullie en Elselien gaat.
    Het is een moedig meisje jullie Elselien. Veel sterkte nog, en nog veel moed de komende tijd. Rust maar voldoende, geniet van elk moment.

  3. je kind achterlaten op iz is niet makkelijk ,maar ik hoop dat jullie een goede nachtrust gehad hebben want dat is ook wel belangrijk , zo kunnen jullie. weer uitgerust zorgen voor elselien en haar zussen en broer,groeten aan het ganse gezin suzanne

  4. Op IZ weet je zeker dat je kind alle aandacht en verzorging krijgt. Elselien heeft veel meer aan een moeder die er overdag wat uitgeruster bij kan zijn, maar ik ken deze strijdige gevoelens. Veel kracht toegewenst voor het blijven vechten!

  5. Ik was ook super blij dat ik bij Elselien op bezoek kon komen. Ik had zoveel groetjes en knuffeltjes over te brengen. Ondertussen heb ik verslag uitgebracht aan de kinderen van de klas. Ook zij zijn blij dat het elke dag wat beter met haar gaat.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.