uitstap

Het voorbije weekend was een weekend waarin het woordje genieten centraal stond.  Dank zij de lieve steun van een aantal neven, nichten, ooms en tantes van de echtgenoot konden we maar liefst vier dagen naar de Efteling met onze held.  Samen met De kleine grote zus, haar vriendin en mijzelf vertrokken we vrijdagochtend met een volgeladen auto richting Kaatsheuvel.  Het weer liet het wat afweten, maar dat kon de pret niet drukken.  We logeerden in een knap appartement in Bosrijk en van daaruit was het maar een paar minuten wandelen naar de ingang van het park.  De twee grote meisjes hebben hele dagen rondgelopen en alle attracties uitgebreid getest, Elselien was heel blij dat ze tussendoor eens kon gaan rusten op bed.  Ze deed de efteling in stukjes van een uur of twee, maar op deze manier was het voor haar te doen.  Op zaterdagavond is ze zelfs na alle optredens in het park, naar de laatste Ravelijnshow geweest om half 11.  Het park was toen immers open tot 12 uur.  De twee dames zijn dan ook een stuk na middernacht terug gekomen.

20160703_190253

Jammer genoeg voelde Elselien zich zondag toch weer niet echt lekker en na een half uurtje efteling keerden we alweer huiswaarts.  Gelukkig ging het na de middag alweer een pak beter en kon ze toch nog genieten van het sprookjesbos, monsieur Cannibal, de carrousel, carnavalfestival, de pagode en de aquanurashow.  Het is telkens een hele onderneming om haar in een attractie te krijgen, maar met de hulp van de grote zus lukte het wel.

20160702_185323

Maandag zat het er alweer op en na een laatste bezoek aan Pandadroom, de attractie waar we vrijdag ook mee begonnen waren, reden we weer huiswaarts.  Onze voeten waren moe, onze hoofden zaten vol mooie herinneringen en ikzelf was vooral opgelucht dat het gelukt was.

20160702_185254

Jammer genoeg was de thuiskomst minder leuk.  Bij aankomst bleek er een auto voor de voordeur te staan, ondanks de gele strepen.  De politie werd dan weer maar eens gebeld, maar blijkbaar waren zij ook al in vakantiemodus.  Na drie kwartier belde ik dan maar een tweede keer.  Bleek dat ze ons vergeten waren!  Uiteindelijk kwam de eigenaar van de auto toch opdagen nadat de politie naar hem op zoek was gegaan en zonder enige deftige verontschuldiging heeft hij zijn wagen toch maar verzet.  Elselien heeft maar liefst anderhalf uur moeten wachten voor ze de voordeur binnen kon!  De auto was trouwens van iemand uit de straat achter ons, iemand die dus heel goed weet dat wij daar wonen en dat er gele strepen staan.  Het excuus dat de strepen niet opgemerkt waren, sloeg dus echt nergens op.

Eens vake thuis was, konden de verhalen verteld worden, alle grappige, blije, leuke en toffe momenten werden verwoord.  En vlak voor het slapengaan kwam de vraag:  wanneer gaan we nog eens?

20160703_201134

6 gedachten over “uitstap”

  1. Wat een blij berichtje van jou Ilse! Ik besef dat jullie door de beperking van Elselien veel bange momenten doormaken maar des te intenser kunnen genieten. Het brengt me bij één van mijn favoriete quotes. Eentje uit ‘De kleine prins’ van Antoine De Saint Exupèry: “Alleen met het hart kunt je goed zien. Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.” Koester de mooie momenten, koester wat er echt toe doet!!

  2. Wat fijn dat jullie je zo fijn voelen in de Efteling!

    Voor wat betreft geparkeerde auto’s…. ik zou het wel weten op een onbewaakt moment.

    xxx

  3. Fijn dat jullie weer genoten hebben van de efteling en ik sluit me aan bij mijn zus volgend jaar sponseren we weer xxxx…Suzanne

  4. Wat een leuk verslagje om te lezen ! De batterijen zullen weeral iets opgeladen zijn. Ik hoop zo dat jullie deze vakantie nog veel van deze dagen te wachten staan. xxx

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.