van alles en nog wat

Pomp vier is ook opgestart.  We zitten nu met een hele paal vol pompen die af en toe eens piepen.  Het zijn er zoveel dat we ze zelfs niet meer in en aan de rolstoel krijgen.  Momenteel moet één van ons dus steeds achter Elselien aan lopen met de infuusstaander en ondertussen hopen dat de leidingen en de kabels niet in de knoop geraken.  Maar we doen alles voor het goede doel en zeggen foert aan de beestjes.  Nog een dag of twee en we weten of het lukt.

Vandaag heeft Elselien zich ook goed geamuseerd in de speelzaal.  Er kwam een groep medewerkers van een bedrijf een dagje mee helpen.  Er is dus naar hartelust geknutseld, gespeeld en gekookt.  Ik werd in ’s namiddags dan ook getrakteerd op een lekkere cupcake.  Hij heeft gesmaakt.

Voor de rest was het een rustige dag.  Het in de stoel zitten gaat steeds beter, eten komt ook weer een beetje op gang en de temperatuur is voor het eerst in twee maanden niet meer boven de 37° (die van de dochter wel te verstaan, niet die van de kamer)

Morgen is het 11 juli.  Dan is het exact twee maanden geleden dat we met een koffer vol hoop op beterschap het ziekenhuis zijn binnengestapt.  Het draaide anders uit.  Ons leven is helemaal overhoop gegooid, maar nu, na twee maanden kunnen we zeggen dat er hier en daar terug een blokje op zijn plaats begint te vallen.

Een gedachte over “van alles en nog wat”

  1. Fijn dat je nu terug kunt kijken en zeggen dat er echt progressie wordt gemaakt (zoals de temperatuur!)

    Denk aan jullie
    xxx

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.