Vreemden/vrienden

Vier volle weken zijn we hier al, 29 dagen in totaal, dat kan al tellen. En ook al zijn de dagen hier vaak goed gevuld met doktersbezoeken, kinésessies, de psychologe en de diëtiste die langs komen en de verzorging, toch kan het hier ook ontzettend saai zijn. Een collega-verzorgende-mama mocht dit ook al meermaals aan den lijve ondervinden en beraamde daarom een plan. Ze zit in een facebookgroepje met een heleboel madammen die haar ook steunden tijdens de lange opname van haar kleine kadee en besloot dat ze misschien nog wel iemand wilden bezig houden. Ze deed een oproep naar hulp/bezoek/een luisterend oor/speelmaatje/tettermadam en vandaag kregen de dochter en ik bezoek.  De mama en haar dochter kwamen binnen als wildvreemden, maar bij het buiten gaan, voelde het aan alsof we elkaar al veel langer kenden. De dochters speelden het ene spelletje na het andere en de mama’s babbelden de pannen van het ziekenhuisdak.

Dank je wel supermama van Kleine Kadee, dank je wel lieve niet meer vreemde mama en dochter voor jullie bezoek. We hebben genoten en hopelijk… tot ziens

2 gedachten over “Vreemden/vrienden”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.