waarom toch?

In december heeft de dochter een MRI van het hoofd gekregen.  Er werd toen opgemerkt dat er toch iets niet helemaal in orde was met het hersenvocht, maar de MRI gaf geen uitsluitsel.  Elselien kreeg echter ondertussen ook last van hevige duizeligheid wanneer ze in bed lag, de misselijkheid stak nog veel feller de kop op en haar energie leek weer weg te smelten als sneeuw voor de zon.  Volgens de neuroloog voldoende redenen om de geplande controlscan te vervroegen naar 28 december.  Jammer genoeg gaf die scan geen geruststelling.  Het hersenvocht circuleert niet voldoende, op sommige plaatsen blijft het zelfs gewoon stil staan.  De term aquaductstenose is gevallen.  Neurochirurg nummer 2 wordt opgetrommeld.  Zelf worden we er een klein beetje moedeloos van.  Had ze nu echt nog niet genoeg problemen?  De neurofibromatose heeft haar bijna helemaal in zijn greep.  Nu is het wachten op meer uitleg, op beslissingen van artsen, op verder overleg.  De problemen worden alleen maar groter en complexer.

Heeft er echt nog niemand een toverstafje of een stopknop gevonden?

5 gedachten over “waarom toch?”

  1. Verd….. Toch niet he!? Komt wel voor bij NF. Onze oudste heeft dit dus ook. Het moet gewoon eens ophouden met slecht nieuws-gesprekken. En nu?

  2. Oh jongens toch. Hoe vreselijk vind ik dit voor jullie. Ik zou zo graag die stopknop voor jullie willen kunnen indrukken want het is meer dan welletjes geweest.
    Wens jullie tonnen moed en energie om ook dit weer te kunnen verwerken.
    Heel veel liefs.

  3. Pfffff…. Hoe is t toch mogelijk… Ja, we hadden het er nog over he… Gek hoe een mens toch altijd blijft hopen op het tegendeel, zo betrap ik bij mezelf, maar het wees al in die richting he … 🙁
    Dorie toch 🙁
    Enfin, er is geen andere weg dan de weg … Pffff… Had het echt anders gehoopt en jullie nog x10 he 🙁
    Weet dat we er zijn voor jullie! Just call!
    Zelf durf ik niet, want wil niet ongelegen storen, maar ben er wel, slechts aan de andere kant van de lijn, wachtende voor als jullie nood, behoefte,… hebben. We zijn er! Goed dat er een tweede arts of beter een zoveelste arts geraadpleegd wordt. Ik ben overtuigd dat het goed is dat ze niks overhaast of zonder overleg doen. Een hoofdje is te delicaat… 🙁
    Een warme knuffel xxxx
    Kirsten

  4. het stopt maar niet. Mijn hart doet pijn bij zoveel tegenslag.
    Ik kan er niet bij dat dit alles kan gebeuren met onze dappere Elselien maar we blijven hopen dat er toch weer een lichtpuntje komt
    groetjes en een dikke knuffel

Laat een reactie achter op Stef Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *