(Wan)hoop

Mama, we weten het niet meer… Dit waren de woorden die de gastro-enteroloog eergisteren en vandaag uitsprak. Ze hebben op maag-darmvlak al alles onderzocht en ze vinden geen oorzaak. Die slimme dokters denken aan ingroei van de zenuwen door de neurofibromatose, maar eigelijk tasten ze in het donker.

Gelukkig zijn er artsen die wel nog mogelijkheden zien. De neuroloog en de hematoloog hebben zich samen met het vroegere hoofd van de afdeling in het raadsel vastgebeten. Laat ons hopen dat zij op korte termijn een plan hebben. Zo een plan dat iets oplevert, weinig ingrijpend is en niet te duur is, want ondertussen blijft onze held nog steeds misselijk.

Ons geduld wordt dus nog wat verder op de proef gesteld.

5 gedachten over “(Wan)hoop”

  1. Veel sterkte. Ik hoop nog altijd dat ze iets vinden dat neurofibromatose kan platleggen. Het is een voortdurend gevecht. Dikke knuffels van ons allen 💋💋💋😘

  2. Lieve, lieve Ilse,
    Ik wéét hoe ontzettend zwaar dit weegt voor je…
    Wat zou ik graag een toverstokje hebben. Of een hoge hoed met een wit konijn.
    Dit weekend kom ik langs x

  3. Dan zullen we maar hopen dat er snel een lichtje gaat branden bij de dokters ,en een oplossing toveren uit hun hoed.
    Véél liefs xxxxx…
    Suzanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *