Categorie archief: stress

(wan)hoop

Je staat er bij en kijkt hoe je wereld langzaam in honderdduizend stukken uit elkaar valt.  Je probeert de stukken te verzamelen, maar tussen je vingers glipt de tijd weg en wordt het steeds donkerder.

Hoeveel slecht nieuws kan een mens krijgen? Hoe vaak kan je weer rechtkrabbelen om opnieuw te beginnen? Waarom zie je de mensen rondom jou zo lijden? Het doet pijn en knijpt je keel dicht.  De angst dreigt de bovenhand te krijgen. Je kan alleen maar hopen op een nieuw wonder.

Met onze prinses gaat het nochtans al een paar maanden goed en toch… Ook dit stelt niet meer gerust. Ik ben bang voor het moment dat het ook bij haar weer zou fout lopen.  Elk vreemd symptoom doet alarmbellen rinkelen, elke pijn doet iets nieuws vrezen.

Ik sta er bij en kijk en hoop…

Tranen

Ik huil om een liedje op de radio, om een zielige film.  Ik huil om een verloren kind, ik huil om een mislukte taart.  Ik huil om een verloren illusie en ik huil om het verdriet van anderen.  Ik huil om een huis, ik huil van teleurstelling.  Ik huil uit wanhoop, ik huil van verdriet.  Ik huil omdat ik moe ben, ik huil omdat mijn portie possitivisme toch niet oneindig blijkt.  Ik huil om de toekomst, ik huil om het nu en om het verleden.  Ik huil om het minste, ik huil…

Een kleerkast vol

Twee truien met een warme kraag

Een kleedje waarin je de regenboog ziet

Een t-shirt vol springende hertjes

Een broek die lekker zit

Een truitje met een kap

Een mini-jurkje voor een minimensje

Een prachtige sprookjescape

Allemaal genaaid op vijf dagen tijd.  Mijn naaimachine blijft de ideale uitlaatklep als het me te veel wordt.  Verstand op nul en stikken aan een hoog tempo, soms is het eens nodig.

Het zal wel weer beteren met mijn tollende hoofd en rusteloze lijf, maar ondertussen is de rest van het gezin wel blij met al mijn creaturen en ben ik stiekem toch trots om wat ik creëer.

Help

De garagist houdt het been stijf.  Deze week belde de postbode aan met een aangetekende brief.  Hij eist zo maar eventjes bijna 200 euro voor het stallen van de auto in zijn wei, omringd door zijn wrakken, en voor het aangetekend versturen van de brief.  Hij rekent er trouwens op dat de auto al minstens tot 31 januari zal blijven.  Op de brief van onze advocaat heeft hij trouwens niet gereageerd.  Die laatste vindt het tijd dan ook tijd om de rechtbank in te schakelen.  Een andere manier is er blijkbaar niet meer…

We missen hem nochtans.  Nu is het zoeken, afspreken, fietsen, treinen en laten vallen.  We deden het twintig jaar zonder tweede auto, maar door de verbouwing die op topsnelheid zit, zou hij wel van pas komen.

Dank je wel garagist…

Dank je wel garagist voor je goede service tot zeven jaar geleden.  We waren zo tevreden over jou dat we veranderden van garagist.

Dank je wel garagist voor het steeds correct doorsturen van je facturen, het is waarschijnlijk daarom dat de echtgenoot tot meer dan een jaar na datum steeds moest vragen wanneer je ze zou opstellen.

Dank je wel garagist dat je de sleutels hebt aangenomen van de takelfirma, goed wetende dat jij deze auto nog nooit hebt moeten nakijken.

Dank je wel garagist om onze auto niet terug te willen laten takelen naar onze huidige bekwame en correcte garagist.

Dank je wel garagist om na 7,5 jaar plots een rekening uit je hoed te toveren die we zogezegd niet hebben betaald.

Dank je wel garagist om onze huidige auto gewoon te confisqueren ook al heeft die niets met die rekening te maken.  Voor zover ik weet, mogen enkel deurwaarders dit doen en ik denk niet dat je die erkenning hebt.

Dank je wel garagist om mensen te misleiden en te bedriegen.  Het is niet omdat je nog de titel van garagist voert, dat je dit ook nog bent.

Dank je wel garagist om ons voor de rest al zo ingewikkelde leventje nog veel moeilijker te maken.  Dit kon er echt niet meer bij, niet voor mij, niet voor de echtgenoot, niet voor onze kinderen.

Dank je wel garagist voor de goede nachtrust. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik sliep slecht voor de tweede nacht op rij, ook al zit ik in de warmste Villa van Vlaanderen.

Dank je wel garagist, en wil je dan nu onze auto gewoon terug geven?

wanneer?

20161108_130911

Wanneer is goed goed genoeg, wanneer is veel te veel?   Wanneer wacht je nog even, wanneer wacht je te lang? Wanneer grijp je in, wanneer ben je te laat?  Wanneer mag je zeker zijn, wanneer moet je twijfelen?  Wanneer ben je bezorgd, wanneer ben je overbezorgd?  Wanneer wordt het normale abnormaal of het vreemde vertrouwd?

Wanneer is het genoeg, wanneer is het te veel?  Wanneer …

20161022_152752

Niet het zorgen voor maar de zorgen over vragen zo veel van een mens, het voortdurende afwegen en zelf beslissen.  Thuiszorg is iets fantastisch, het is prachtig dat onze prinses thuis kan zijn, maar de druk op het gezin is niet te onderschatten.  Soms is veel echt gewoon te veel.

 

nog één nachtje

Onzeker, zoeken, vragen, twijfel, angst, vertrouwen, geloof, wanhoop, ongeloof,…

Deze zaken strijden beurtelings om de eerste plaats in mijn hoofd.  Ik weet niet meer wat ik denken moet.  Morgen is er nog een extra onderzoek.  Op het programma staat nog een emg en over enkele weken volgt een uitgebreide mri.  Ondertussen is het wachten op de resultaten van de biopsie en wordt er overlegd door de artsen om een proefmedicijn op te starten.  De dochter kreeg al een paar keer een extra plasmedicijn om het overtollige vocht af te voeren en de pijnmedicatie wordt uitgeprobeerd.

Er gebeurde weer heel wat de voorbije weken.  In plaats van oplossingen te vinden, kwamen er alleen maar raadsels bij.  Het vraagt heel wat incasseringsvermogen van onze prinses.  Steeds slecht nieuws krijgen, altijd opnieuw die tegenslagen, zelfs de grootste optimist heeft af en toe positief nieuws nodig.

Nog één nachtje, dan gaan we op zijn minst in weekend, nog één nachtje…

stopknop

Ik mis hem al lang en de laatste weken is het zelfs meer en meer.  Een stopknopje voor mijn hersenen zou zo erg van pas kunnen komen.  De hele dag door flitsen gedachten heen en weer, ’s nachts lig ik uren te piekeren en door die hersenen die in overdrive gaan, word ik zo ontzettend moe.  Ik ben moe van het denken en bedenken.  Ik ben moe van het problemen oplossen, moe van het niet slapen, moe, moe, moe.

Het ergste is dan nog dat ik over heel wat zaken niet zo zou moeten piekeren.  Moest iedereen doen wat van hem verwacht werd, zou het allemaal al veel vlotter gaan.

Moest iemand weten waar dat knopje zit, laat het me weten.  Ik zal je dankbaar zijn.

kafka

Onwil of onkunde?  Ik weet het even niet meer.  Ondertussen was het voor iedereen wel duidelijk dat de jongste dochter verlamd is vanaf de borstkas, dacht ik.

We kregen deze week eindelijk de brief van de fod in de bus.  De brief waar instaat dat onze dochter recht heeft op verhoogde kinderbijslag, de brief waar in staat hoe erg je kind gehandicapt is, de brief waar in staat waar je dan recht op hebt.  We waren benieuwd.  De vorige keren hadden we steeds problemen gehad, maar nu was het toch heel duidelijk, dacht ik.

Niet dus, blijkbaar gaan ze er bij de fod van uit dat mirakels veelvuldig voorkomen.  Jawel, de dochter haar beperking maakt haar 80 tot 100% mindervalide.  Ze scoort op het onderdeel mobiliteit de hoogste punten, ze heeft eindelijk recht op een parkeerkaart ( ik heb de arts van de fod maar niet gezegd dat ze er eentje heeft).  Ze moet zelfs minder successierechten betalen moest ze toevallig van iemand erven.  Maar nu komt het, ze heeft geen recht op een lagere btw bij aankoop van een aangepaste auto.  Ach neen, dat is enkel voor mensen die minimum 50% beperkt zijn aan de benen…  Zucht…

Misschien moet ik bij de fod maar eens gaan vragen waar je hun wonderpilletjes kan gaan kopen, want zelfs met alle wil van de wereld, ondanks heel veel oefening  en inzet, het komt niet goed…

tussen de twee

Het leven is niet steeds gemakkellijk.  Dat hebben we zelf al heel vaak mogen ondervinden.  En toch zijn er ook heel veel mooie momenten.  Onze kinderen die samen een gezelschapsspel zitten te spelen, kunnen luisteren naar een concert van de echtgenoot of van één van de kinderen, genieten van de zon, op vakantie kunnen gaan…

tmp_16492-20160727_195211384420745Het weer hier in Swifterband weerspiegelt een beetje ons leven.  Er zijn avonden dat we een prachtige zonsondergang mochten zien, vanavond regent het hier pijpenstelen. Ondertussen weten we echter dat er na elke bui, zelfs al duurt ze dagen, toch steeds weer opklaringen komen.  Ik hoop wel dat die opklaringen hier deze keer snel tevoorschijn komen.

20160725_212731

In ons hoofd is het nu zomer, nu buiten nog…