Categoriearchief: feest

Hoera

Ze keek er zo hard naar uit. Eindelijk achttien worden. Ze droomde van een groot feest met vriendinnen en familie rondom haar.  Een vies virus strooide echter roet in het eten.  We maakten er dan zelf maar een klein feestje van. Gisteren werd ze al gevierd in het ziekenhuis met vlagjes, een kroon en taart. Vandaag zorgde kleine grote zus voor een overheerlijke taart, onze held werd overstelpt met cadeautjes en als klap op de vuurpijl kreeg ze nog een terrasbezoekje van twee van haar beste vriendinnen. Ze straalde bij alle kaartjes die ze mocht openen en voelde zich vandaag de koning te rijk. Zaterdag vieren we nog eens feest met onze kleine bubbel.

Achttien jaar al, onze kleinste spruit is haar kindertijd ontgroeid. Ook kleine prinsesjes worden groot. Weemoedig kijk ik terug op die voorbij gevlogen jaren. Kon ik maar even de tijd stop zetten om dit moment wat langer te kunnen vasthouden.

Vasthouden

2019 zit er bijna op. Over een paar uur knallen de champagnekurken en wordt er gekust en gewenst. Ik voel me weemoedig en zou het liefst op de pauzeknop willen drukken. Ook al was het voorbije jaar heel heftig, toch zou ik het willen laten voortduren. Ik wil de mooie momenten van 2019 blijven vasthouden en herbeleven. Ik zou de tijd steeds opnieuw willen terugspoelen naar die vreemde maar mooie zomer, ik wil de onbezorgde week in het hoge noorden of onze avonturen in Parijs herbeleven, deliefdevolle dagen in Villa Rozerood zijn vasthouders. Maar jammer genoeg bestaat er geen pauzeknop voor het leven. Je kan enkel vooruit gaan zonder te weten wat op je afkomt. Voor ons wordt 2020 een jaar van omarmen, liefhebben en loslaten. Het zal een jaar worden van hoop en wanhoop. 2020 dient zich aan als een jaar waar we elkaar hard nodig zullen hebben.

En toch wens ik dat iedereen een mooi en warm 2020 te wachten staat. Geniet van elke dag die komt en wees blij met elke dag die geweest is. Wij gaan dat ook proberen en starten het nieuwe jaar met warme chocomelk met slagroom (dank je wel lieve kinesist!), kinderchampagne (toch een beetje feest dankzij een attente psychologe), chips en tiramisu. Smakelijk…

Kerstgeschenk

Een paar dagen geleden kreeg ik van een heel lieve vriendin de vraag of ik zin had om er even tussen uit te gaan. Zij wou de dag voor Kerst gerust bij dochterlief komen zodat ik met de echtgenoot een stapje in de wereld kon zetten. Zelf vond ze het maar een kleine moeite, maar voor ons was het een echt kerstgeschenk. Dank zij dat fantastische gebaar konden ook wij voor cadeautjes zorgen voor onze kinderen. 

De echtgenoot kwam extra vroeg naar Brussel, en na nog wat info uit te wisselen, vertrokken we met de tram richting binnenstad. Ik genoot van het samen zijn en hield mijn schat stevig vast. De geschenkjes hadden we al snel gevonden, ons middageten (voor het eerst in weken geen ziekenhuiseten) smaakte en de frisse buitenlucht deed deugd. Nu ben ik terug op kamer tien. Op de plateau met eten staat een stukje taart en alles oogt wat feestelijker. Thuis vieren ze met vijf, hier ‘vieren’ we met twee. Maar gelukkig zijn er een hoop lieve verpleegkundigen die ons allemaal een hart onder de riem komen steken.

Feestje

Een romantisch etentje in de cafetaria van het ziekenhuis, een wandeling hand in hand doorheen de eindeloze ziekenhuisgangen, een warme knuffel op een hard klapstoeltje. Neen, we hadden ons onze vijfentwintigste huwelijksverjaardag toch iets anders voorgesteld. In al die jaren hebben we veel meegemaakt, gitzwarte momenten maar ook onbetaalbare belevenissen met onze vier schatten.

Het is hard wanneer je nu één van die schatten roerloos in het witte ziekenhuisbed ziet liggen terwijl een kleine kiwiknuffel de wacht houdt om enge demonen weer weg te sturen. Haar lijfje voert een hevige strijd en dat vraagt zoveel energie. Gelukkig springen heel wat van haar favoriete dokters en andere ziekenhuismedewerkers ook eens binnen. Zo weten en voelen we dat we er niet alleen voorstaan.

Vijfentwintig jaar al, in lief en leed, in goede en kwade dagen. Maar laat de komende vijfentwintig jaar de kwade dagen maar wegblijven…

Feestjesweekend

Het waren twee fantastische dagen. Zaterdagmorgen werden de dochter en ikzelf opgepikt door de echtgenoot en grote zus en reden we, voorzien van de nodige voeding en medicatie, richting Holsbeek. Daar werden we met open armen en een blik die opluchting liet zien ontvangen door vriendinnetje M en haar familie en vrienden. Het was immers spannend afwachten geweest of een feestje wel haalbaar was geweest voor onze held. Zestien werd knappe M en dat mocht gevierd worden. Onder een stralende zon genoot iedereen van het gezelschap, de hapjes en het buiten zijn. Dat M haar zestiende verjaardag kon en mocht vieren mag een wonder heten want net zoals onze held heeft ze al een jarenlang ziekte-en ziekenhuistraject achter de rug. Die dappere gevoelige M en onze held voelen elkaar dan ook goed aan.

Vandaag was het dan tijd voor een ander feestje. Grote grote zus wordt morgen 22. Een knappe jonge vrouw die haar plekje in de voor haar soms vreemde wereld begint te vinden. Er werd al gevierd met cadeautjes, een kaartje, een cinemabezoek en als afsluiter even naar het hamburgerrestaurant voor we weer onze intrek namen in kamer zes.

Morgen start week zeven. Zes volle weken al staat ons leven even in pauze, het voorbije weekend liet ons geloven dat het ook buiten het ziekenhuis kan lukken. Morgen gaan we eens een paar zaken bespreken met de artsen denk ik en dan hopelijk tijd voor… een feestje

Vooruitzichten

De dochter doet het goed. De voeding is weer wat aangepast en we zien onze held weer helemaal opfleuren. De urineweginfectie is helemaal onder controle en ook het lymfoedeem lijkt langzaam te verdwijnen.  We beginnen dan ook te dromen van een definitieve rit naar huis. Dit weekend mogen we om te beginnen nog eens een nacht thuis slapen. De dochter is dolgelukkig dat ze zaterdag van de dokter naar het sweet 16 feestje van een vriendin mag gaan.

Na bijna zes weken kunnen we weer beginnen te hopen en te dromen. Nog even…

Een gat in de lucht

 

Zes maanden geleden had onze prinses een droom en Ketnet vond die droom zo mooi dat ze er iets mee wilden doen. Het resultaat was een ongelooflijke dag met enkel glunderende gezichten. Kinderen die nog nooit in zee waren geweest, genoten van het water rond hun benen, de hele familie Rozerood werd getrakteerd op een minifestivalletje op het strand. De ketnetbende had kosten noch moeite gespaard om er iets moois van te maken.

Een paar weken geleden waren de studio-opnames en deze ochtend was het dan eindelijk zover. In Villa Rozerood zat iedereen klaar, maar ook in het uz Brussel en in Mespelare waren de verwachtingen hooggespannen.  De verpleegster keek zelfs mee met onze held.  Deze uitzending van ‘Een gat in de lucht’ zal nog vaak herbekeken worden.

Dank je wel Leonard en de rest van Ketnet. Jullie maakten de vakantie van zeven gezinnen die het niet altijd even gemakkelijk hebben, onvergetelijk!

Een gouden randje

Er zijn van die dagen die een gouden randje krijgen in onze herinneringen. Vandaag was er zo één…

In de grote vakantie waren we in Villa Rozerood en kregen we daar bezoek van Ketnet. Zij zorgden daar voor een schitterend strandfeest.

Vandaag waren er de opnames in de studio van de vrt.  Om kwart over drie werden we verwacht onder de vrt-toren.  Alleen hadden we geen rekening gehouden met het autosalon! Ik werd steeds zenuwachtiger, het verkeer was verschrikkelijk, maar klokslag vier uur  stapten we dan toch eindelijk binnen.

Snel werden de dochter en haar Villa-Rozeroodvriendinnetje gebriefd, er werd een plaatsje voor de rolstoelen gezocht en met een kwartiertje vertraging konden de opnames voor ‘Een gat in de lucht’ dan toch beginnen.  De rappers Thomas en Sander haalden hun beste grapjes boven, verschillende kinderen zagen een wens in vervulling gaan en toen was het de beurt aan onze prinses. Het interview liep vlot, het filmpje over die bijzondere dag in augustus was prachtig.  Op elf februari wordt de aflevering met onze held uitgezonden op Ketnet!

Eén van de wensen die ook vervuld werd, was die van drie zusjes. Ze wilden graag even beroemd worden als K3.  Plots verscheen ook de echte K3 in de studio en heel wat oogjes begonnen te fonkelen.

De meisjes van K3 zijn na de opnames nog in de ouderruimte van Villa Rozerood geweest. Het vriendinnetje had haar stoute schoenen aangetrokken en was gaan vragen of ze eens wilden langs komen.  De lach op de gezichten van alle (!) kinderen en volwassenen was schitterend.

Op weg naar de uitgang mochten ook Sander en Thomas nog eens op de foto met onze schatten en ook al was er ondertussen eentje doodmoe, toch kwam er ook nu nog een brede glimlach.

Nu ligt ze na te genieten van een fantastische dag. Dank je wel Ketnet voor deze belevenis. Jullie maakten de wens van onze dochter op een heel mooie en onvergetelijke manier waar!

Verjaardagsweekend

Zondagavond en de rust ten huize giraffenvlekjes keert weer.  Het was een druk maar ook prachtig weekend.

Vrijdag verjaarde kleine grote zus en vandaag was dan onze held aan de beurt.  Zaterdag vierden we onder een prachtig blauwe lucht en een stralende zon dus feest, een groot feest, want kleine grote zus was 18 geworden.  Of ze nu ook volwassen is, laten we in het midden, we houden het momenteel op meerderjarig.

Op het feest hadden we allemaal mensen uitgenodigd die een speciaal plekje hadden in Annelies’ hart.  De oma die steeds tijd had om te kleuren of te kleien en zo een lekkere wortelpuree kan maken, de opa die steeds klaar staat om taxichauffeur te spelen. De andere oma die uitstapjes maakte naar de shopping, de opa met wie scrabble werd gespeeld, de peternonkel en de metertante die haar in de watten leggen, de suikernonkel die er voor zorgde dat ze ook eens konden schaatsen op de kerstmarkt in Brussel, de suikertante bij wie ze zo vaak en graag op vakantie ging, de allerbeste vriendin bij wie ze haar gelijke vond qua zottigheid.  Vriendengezin met de zoon waarmee ze in bomen klom en echte jongensdingen deed, nog een vriendengezin met hun drie fantastische kinderen waar ze zo graag komt en zich helemaal thuis voelt, het gezin dat haar tijdens een vakantie opnam toen kleine zus weer heel ziek werd.  Ook het lief van zoon kwam tussen de studies door even mee feesten.  De taart werd gesmaakt, de barbecue zorgde voor fijne momenten en terwijl het langzaam donkerder werd, kwamen de gezelschapsspelletjes naar buiten en werd er bijgebabbeld.

Onze held van 15 heeft genoten, kleine grote zus van 18 genoot nog meer. En de echtgenoot en ikzelf… wij dromen van nog veel zo een feestjes.

Een pluim

Onze jongste dochter is gek op Ghost Rockers.  Dit is een serie van studio 100 die er best wel mag zijn.  De Ghost Rockers zijn zoals hun naam al laat vermoeden een muziekgroep van vijf jongeren.  Vorig jaar ondernamen we al eens een poging om een optreden van deze groep mee te pikken op het Ketnetfestival in Sint-Niklaas, maar de organisatie voor rolstoelers was zo abominabel dat onze prinses na een kwartier al bekaf en kierewiet was zodat we maar weer huiswaarts keerden.

Dit jaar trad dezelfde groep ook op in Aalst op Marktrock.  Ook K3 werd daar verwacht.  Ik twijfelde.  Na de moeilijkheden vorig jaar en de daaruitvloeiende teleurstelling voor onze held dacht ik toch liever twee keer na.  Bij de ticketverkoop stond echter dat er rolstoelplaatsen voorzien waren voor het podium.  We waagden het er dus op.

Het moet gezegd, als rasechte Dendermondenaar moet ik die Aalsterse organisatoren een enorme pluim geven.  Een vlotte doorgang naar de voorbehouden plaats, een ruim rolstoelvak vlak voor het podium.  Ik denk dat ettelijke gewone concertgangers stiekem jaloers waren op die goeie plek, ik (en de security) zag er toch een paar heimelijk over de omheining klauteren.  Er waren zelfs stoelen voorzien voor de begeleiders.  Ook aan een invalidentoilet was gedacht en  hiervoor moesten we eveneens niet door de massa.

Marktrock Aalst, jullie zien ons volgend jaar zeker terug.  Dank zij de puike voorzieningen kon onze dochter samen met het vriendinnetje rustig genieten van K3 en haar favoriete band Ghost Rockers.  Jullie verdienen een brede glimlach van onze held en een opgestoken duim.