hoera

Hoera, het is gelukt.  Na heel wat telefoontjes over en weer van de zaalartsen en de revalidatieartsen is er uiteindelijk dan toch groen licht gekomen.  Het groene licht was wel niet onmiddellijk duidelijk voor ons.  Pas toen de verpleegster kwam vragen wanneer we maandag terug kwamen, werd het duidelijk dat we toch naar huis mochten.  Toen moest er nog het één en het ander geregeld worden natuurlijk.  De medicatie moest besteld worden, de blaassonde kon er terug uit en … de TPN werd geregeld.  Dat laatste wist ik niet.  Pas toen de vraag kwam of we een koelbox bij hadden, besefte ik waar ze mee bezig waren.  Ik had nochtans al meer dan eens gezegd dat dit bij ons thuis geleverd wordt en dat wij met een ander systeem werken.

Maar nu zijn we weer twee dagen echt thuis.  We kunnen weer genieten van het gezinsleven en van de zetel.  Elselien ligt al te slapen in haar bed in de woonkamer nadat ze genoten heeft van de lekkere frietjes en bitterballen.  En ik denk dat er dit weekend zeker eens lasagne op het menu zal staan!

Nu is het alleen nog duimen dat er geen koorts opduikt, want dan zullen we iets sneller terug moeten.

6 gedachten over “hoera”

  1. Super nieuws Elselien, jij bent toch een sterke. En die mama van u… wij gaan vandaag met onze nieuwste aanwinst ook naar huis. Tot hopelijk binnenkort nog eens in de villa!

  2. Ik wens jullie een zonnig en rustig weekend toe.
    Ik ben ook heel blij dat jullie samen nog eens thuis mogen zijn.
    Geniet er dubbel van!!!!!
    Peter, doe de komende week wat zonnevitamientjes op, je zal ze zeker nodig hebben.

  3. Wat leuk dat het toch gelukt is om samen thuis te mogen zijn.
    En wat een prachtige foto van Elselien met de ziekenhuisclowns. Zij doen echt prachtig werk, toveren op al die gezichtjes een blije lach.
    Lieve groeten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *