donker

In de donkere uren van de nacht huilde ik stille tranen om wat was en nooit meer komen zal.  Het duister omarmde me en deed me dromen over verleden en toekomst.  Ik was bang om te ontwaken, maar toch kwam weer de ochtend met de belofte van hoop.

Opgeven kan niet, enkel het pad volgen, ik, zij, wij, samen

5 gedachten over “donker”

  1. Oh Ilse, ik kan het zo goed begrijpen. Ik voel me bijna schuldig over het feit dat het hier nu betrekkenlijk rustig is. Daarmee bedoel ik natuurlijk niet dat het goed gaat, maar even geen acute situaties en onverwachte boodschappen. Ik ben in gedachten veel bij jullie, maar daar heb je natuurlijk niet veel aan. Ik ga eens vaker een kaarsje opsteken! Kusxx

  2. Lieve Ilse, het is zo begrijpelijk.
    Misschien een oppeppertje: de zoco’s hebben donderdag varkentjes gewassen.
    liefs, Hilde

Laat een reactie achter op Antigone Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *