Poort

Hoeveel pech kan je eigenlijk hebben?  Onze held die zo graag naar school gaat, is de voorbije weken al twee keer kunnen gaan. Ook bednet is nog niet gestart. De ziekenhuisbezoeken stapelen zich op en zorgen er voor dat we niet in het gewone ritme kunnen raken.

Gisteren mochten we eventjes langs bij de chirurg. De poort van dochterlief doet immers al een hele poos heel vreemd. Ze schuift heen en weer, zakt een paar centimeter en draait rond zijn as. Een echt stabiele situatie kan je dit bezwaarlijk noemen. De gastro-enteroloog besloot dat de chirurg dit toch even moest bekijken en voor die laatste was het heel snel duidelijk. Dat ding is versleten en moet er uit. Dringend was het niet, het kon dinsdag (vandaag dus) of vrijdag… Niet dringend??  De dochter koos voor vrijdag, dan kon ze vandaag tenminste nog naar school, maar niet voor ze nog een bezoek bracht aan de anesthesist.

Donderdag gaan we dan weer maar eens richting Brussel, vrijdag volgt operatie ikweetnietmeerhoeveel en zaterdag hopen we naar huis te kunnen.

Gewoon doen, gewoon zijn, gewoon gewoon,… in ons woordenboek is die term al lang geschrapt.

De Shop

Gisteren mocht onze held terug huiswaarts keren. Dat was net op tijd om vandaag weer eens op uitstap te kunnen gaan.  Deze namiddag reden we dus richting Antwerpen naar De Shop. Voor haar zestiende verjaardag had ze immers tickets gekregen voor het afscheisconcert van Ghostrockers.

En genoten heeft ze. Wetende dat ze gisteren nog in het ziekenhuis verbleef, was het voor haar een hele opluchting dat ze er toch kon bij zijn. Het hele optreden straalde ze.

Er was maar één klein minpuntje, de toegankelijkheid van De Shop zou toch wel wat beter kunnen. Dochterlief heeft halsbrekende toeren moeten uithalen om tot aan de rolstoelplaatsen te geraken. Een losliggende veel te smalle oprijplaat met een veel te grote hellingsgraad zorgde bij haar voor klamme handen en bij mij voor stevige hartkloppingen.

Genieten, onze prinses is er goed in. Elk goed moment wordt ten volle benut, elke dag zonder problemen is een overwinning op haar ziek zijn.

Leef, lieve meid, straal en glimlach! Geloof er in net zoals Ghostrockers zong:

Ook de allerlangste tunnel leid je naar het licht
En geen deur ter wereld blijft voor altijd voor jou dicht
Geen rivier op aarde is te diep te lang te wild
Niemand krijgt jouw honger naar het leven ooit gestild
Als je maar beseft dat na een donk’re zwarte nacht
Elke morgen weer dat gouden zonlicht naar je lacht

Het leven is vallen en weer opstaan
Het leven is huilen en weer doorgaan
Achter de horizon, leeft altijd de hoop
Dat elke pijn ooit stopt
Het leven is vallen en weer opstaan
Het leven is huilen en weer doorgaan
Want er is altijd ergens in de buurt
Een hart dat voor jou klopt

Niemand heeft in ’t leven enkel voorspoed of geluk
Soms dan vallen dromen uit je handen zomaar stuk
Scherven kan je lijmen als je daar maar in gelooft
Want de meeste zorgen dwalen enkel in je hoofd
Als je maar beseft dat na een winter koud en grijs
Alles weer verandert in een zomers paradijs.

Sluit je ogen en vlieg naar een land hier ver vandaan
Waar de liefde al jouw zoute zorgen zal verslaan

(Tekst Vallen en weer opstaan- Ghostrockers)

Zoektocht

Onze prinses haar lijf blijft een raadsel. Geen arts begrijpt hoe ze het vol houdt, geen mens snapt hoe haar lichaam werkt. De dokters zoeken, puzzelen, testen, proberen, verwerpen en zoeken verder. Ook nu is er nog geen duidelijke oorzaak van haar vreemde problemen te vinden. Het is nochtans duidelijk dat er wat aan de hand is, maar wat… blijft nog even koffiedik kijken. Er komen wel een paar zaken aan de oppervlakte, maar niets is te duiden als hoofdoorzaak.

Er zijn nog een paar onderzoeken gepland, maar toch kregen we vandaag ook fijn nieuws. Morgen mogen we in afwachting van verder onderzoeksresultaten naar huis. Dat dit kan is dankzij het hele team in het ziekenhuis. We weten dat wanneer we ons zorgen maken, we kunnen bellen of mailen. Lukt het niet, staat er een bed klaar voor onze held. Wij hopen natuurlijk dat dat niet nodig is, maar het is voor ons wel geruststellend natuurlijk.

Hersenen, ruggenmerg, zenuwbanen, ogen, bloed, vitaminen en andere minuscule stofjes, allemaal zijn of worden ze onder de loep gehouden. We open dat er geruststellende antwoorden zullen komen.

We zullen nog even geduld moeten hebben…

Contact

Eén van de meest fantastische uitvindingen van de laatste jaren is toch wel het internet en de gsm. Voor de dochter vormen die de fijne lijn naar de buitenwereld. Hier in het ziekenhuis hoor ik regelmatig de gsm trillen en dan grabbelt onze prinses naar haar gsm. Regelmatig weerklinkt er dan een schaterlach door de kamer en zie ik haar opleven. Nu ze weer niet naar school kan, blijkt dat ze toch wel in een fijne klas is beland.

Vorig jaar begon ze in haar nieuwe school, zowel zij als wij hebben er nog geen minuut spijt van gehad. Nu hopen we alleen dat dochterlief snel weer haar klasgenoten in levende lijve kan ontmoeten.

 

Wartaal

De laatste vier dagen was er druk mailverkeer tussen de neuroloog en mijzelf. Dochterlief deed immers vreemd, bijzonder verontrustend vreemd zelfs. Ze zag niet goed, zag dingen die er helemaal niet waren, sloeg complete wartaal uit en viel op de vreemdste momenten in slaap.  De voorbije nacht vond onze neuroloog dat het genoeg was geweest. Het was te verontrustend geworden. Deze voormiddag vertrokken we dus nog maar eens richting Jette en op spoed stuurden ze ons zelfs onmiddellijk door naar de kinderspoed. De wachtkamer hebben we slechts van ver gezien. In geen tijd zagen we eerst arts één, een stagiaire, gevolgd door arts twee, een assistent. Zij riepen de hulp in van arts drie, een neuroloog (die door onze neuroloog al op de hoogte was gebracht) en die besloot de hele onderzoeksmolen in gang te trekken. Ook arts vier, de hematoloog was zijn hersenen al aan het pijnigen. Eerst kwam het eeg. Net op dat moment begon onze prinses weer draken en trollen te zien, dus dat kwam goed uit. Even later mocht ze ook al in het mri-toestel voor een mri van de hersenen en het ruggenmerg. Wachttijden zijn voor onze held duidelijk niet van toepassing. Buisjes bloed werden gevuld en parameters werden genomen. Ondertussen was ook al besloten dat ze zou opgenomen worden. Ik heb wel dadelijk afgesproken met de artsen dat we hier echt geen acht weken zullen blijven.

Twee lesuren heeft ze al school kunnen volgen dit schooljaar, hopelijk volgen er snel meer, maar voorlopig zal ze het toch nog even zonder haar klasgenoten moeten doen.

ijsje

Soms heb je niet veel nodig. Vandaag hielden we het rustig. Manlief heeft immers toch nog wel wat last van zijn hersenschudding en ook onze prinses blijkt regelmatig wat vreemd te doen. Gelukkig hebben we een neuroloog die ook in het weekend bereikbaar is en volgt zij het een beetje mee op. Geen uitstapjes dus vandaag, we bleven thuis. Alhoewel… het was toch wel mooi weer. De dochter en ikzelf besloten om dan maar een fikse wandeling te gaan maken. Als extraatje kwamen we zelfs de ijsjeskar tegen.

Op een zonnige zondag is dit genoeg om te genieten van het leven.

Naweeën

Blauwe plekken, kneuzingen, een schaafwonde hier en daar, een hersenschudding, uitgerokken spieren, nekkrampen en rugpijn. Het had erger kunnen zijn, veel erger.

De voorbije dagen waren gevuld met dokters-en ziekenhuisbezoeken, met telefoontjes en veel heen-en-weergeloop. Telkens opnieuw beseffen we waar we aan ontsnapt zijn, maar ook wat ons overkomen is. Op dit moment overheerst bij mij de kwaadheid. Dronken achter het stuur kruipen doe je NIET! Je brengt niet alleen jezelf in gevaar, maar ook je medeweggebruikers. Wij hadden het geluk dat we in een zware (weliswaar ook spiksplinternieuwe) mega-auto reden, maar niet iedereen heeft dat geluk. Ik hoop echt dat al wie deze blog leest dan ook nooit of te nimmer rijden en drinken zal combineren. Zelfs een beetje drinken is al te veel.

Gelukkig waren er op dat moment ook mensen die wel verantwoordelijk bezig waren. Getuigen die onbaatzuchtig hulp boden, die hun armen om je heen sloegen, die alles wat je nodig had uit de auto gingen halen, die zelf op de politie toestapten om te verklaren wat ze gezien hadden. Een dikke pluim voor die helpers die niet enkel stonden te kijken, maar de handen uit de mouwen staken. Ook hun zondagavond verliep niet zoals ze het verwacht hadden en dat allemaal door één iemand die gedronken had en veel te snel reed.

Hoe het met de auto zal aflopen, weten we nog niet. We wachten op wat de expert zal beslissen. We zien wel, wij zijn er alledrie nog zonder al te veel lichamelijke schade van af gekomen en daar trekken we ons nu aan op.

Boem

Vandaag start de school terug en dus moet de oudste dochter ook weer naar school in Oostende. Aangezien het een stralende dag was, besloten we om er een dagje uit van te maken en haar weg te brengen. We genoten van de zon op de dijk, wandelden door de winkelstraat en deden een terrasje. Dochterlief zetten we met haar hele hebben en houden af in het internaat en wijzelf trokken samen met de jongste dochter huiswaarts.

En toen sloeg het noodlot toe. Op amper vijf minuten rijden van ons huis, zien we een auto uit een zijstraat naderen en die auto… stopt niet. Wat volgde was een harde knal, gekraak en geschuur. De airbags ontploften en toen was het even doodstil. Zo snel mogelijk probeerde ik onze prinses uit de auto te halen en met de hulp van bereidwillige helpers lukte dit alvrij snel. De echtgenoot was op zoek naar de aanrijder. Zij was immers een stukje verder gereden en haar gegevens hadden we echt wel nodig. Getuigen belden ondertussen de hulpdiensten. Onze held had rugpijn, ikzelf nekpijn, de echtgenoot zijn arm was door iets geraakt. Met gillende sirenes reed de ziekenwagen naar Aalst. UZ Brussel mocht immers niet. In Aalst duurde het allemaal lang. Uiteindelijk werd er van de rug van onze prinses toch een foto gemaakt, maar… daar konden ze niets uit opmaken. Na wat aandringen besloten ze om dan toch maar eens contact op te nemen met Brussel. Vandaag wordt ze daar verder opgevolgd. De echtgenoot zijn schaafwonde werd verzorgd en met mij… gebeurde niets. Ik moet maar een weekje afwachten was het advies van de arts. Aangezien er geen radioloog aanwezig was, waren foto’s volgens hen weinig zinvol?!

Ook de politie kwam er natuurlijk aan te pas. Verklaringen werden afgenomen van onszelf, de vrouw die ons aanreed en verschillende getuigen. Manlief mocht zelf even blazen, maar daar waren we gerust in. De tegenpartij echter… blies positief… en mocht haar rijbewijs inleveren.

Om twee uur ’s nachts konden we weer naar huis. De eerste schooldag voor onze kleinste schat start weer maar eens in mineur. En de auto… die ziet er echt niet goed uit. Of hij ooit nog zal rijden, is enorm twijfelachtig. Hopelijk weten we snel meer.

Er was eens… een spiksplinternieuwe auto en toen… boem